برای دخترم گلاره...

با هر لبخند تو جان گرفتم و با هر گریه ی تو دلیلم برای زندگی بیشتر شد.

با قدم هایت زندگی کردم و هر بار که به زمین خوردی دلم آب شد.

لحظه ای که مرا مادر خواندی گویی عمرم از سر نوشته شد.

آنگاه که تو با چشمانه کوچکت به من نگاه کردی دانستم که ۹ ماه انتظار به شیرینی لحظه ای که تو را در آغوش کشیدم می ارزد

 

گلاره جان مادرم هرگاه این دلنوشته ها را خواندی بدان تجاربی است که مادرت بارها آن ها را زندگی کرده